Kop1(40K) EPS1 (25K) EPS2 (37K)

Producten

Formulieren

Contact

Bestellen

Home


Europese Politieke Samenwerking

Al op het Haags Congres leefde de gedachte dat Europese eenwording via geleidelijke economische integratie de basis kan leggen voor politieke en militaire samenwerking. Ontwerpverdragen voor een Europese Politieke Gemeenschap en voor de oprichting van een Europese Defensiegemeenschap komen begin jaren 60 tot stand. Maar ondanks regelmatige consultaties op het vlak van de buitenlandse politiek blijft de politieke samenwerking buiten het raamwerk van de Gemeenschap. Het Frans-Duitse Vriendschapsverdrag zorgt voor een impuls in de politieke samenwerking. Met de instelling van een Europese Raad wordt een intergouvernementele politieke samenwerking binnen een communautair kader mogelijk gemaakt, met de mogelijkheid van meerderheidsbesluiten. Een gemeenschappelijk beleid ten aanzien van derde landen vraagt om intensivering van overleg om gemeenschappelijke acties en standpunten mogelijk te maken. Het leidt in 1992 tot de instelling van een Politieke Unie met een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en een Hoge Vertegenwoordiger van de Unie, die open staat voor lidmaatschap van andere Europese landen. De permanente gestructureerde politieke harmonisatie en coördinatie bindt de lidstaten bij het innemen van standpunten, bij hun optreden in internationale organisaties, en op internationale conferenties, en bij gemeenschappelijke acties. De politieke samenwerking leidt tot het identificeren van gemeenschappelijke belangen, het sluiten of verbreken van internationale overeenkomsten, de vaststelling van een Europees veiligheidsbeleid, een Europees defensiebeleid, en tot de opbouw van een crisisbeheersingscapaciteit van de EU.

Politieke rol EU

De rol van de EU bestaat uit het bevorderen van vrede en ontspanning, het verhogen van de welvaart, en het beschermen van de rechten van de mens. De Europese doelstellingen bestaan uit de bescherming van de waarden, belangen en onafhankelijkheid van de Unie; versterking van de veiligheid; handhaving van de vrede; versterking van de internationale veiligheid; ontwikkeling en versterking van de democratie en de rechtsstaat; eerbiediging van de universele mensenrechten en de fundamentele vrijheden; verhoging van de welvaart door de bevordering van het internationale handelsverkeer op basis van wederkerigheid. De EU wil zich presenteren als bron van ontwikkeling, vooruitgang en beschaving; als civiele macht; als voorbeeld voor kwaliteit van leven; als compromis tussen vrijheid en gelijkheid, sociale rechtvaardigheid en individuele ontplooiing.

Beleidsdoelen

De Europese beleidsdoelen bestaan uit het kweken van beter wederzijds begrip, versterken van de onderlinge solidariteit, het waarborgen van duurzame vrede en stabiliteit op het Europese continent, het bevorderen van regionale stabiliteit, bevorderen van de ontwikkeling van (sub)regionale integratie, bijdragen tot het voorkomen of bijleggen van conflicten, internationale coördinatie in aanpak van noodsituaties, bestrijden van de verspreiding van massavernietigingswapens en wapenproliferatie, bestrijden van terrorisme, bestrijden van de handel in drugs, bevorderen en steunen van goed staatsbestuur, ondersteunen van ontwikkelingslanden, armoede terugdringen en uitbannen van honger, integreren van alle landen in de wereldeconomie, wegnemen van belemmeringen voor internationale handel, bijdragen aan internationale bescherming van het milieu en aan duurzaam beheer van natuurlijke rijkdommen, verlenen van hulp bij rampen, en bevorderen van het internationaal bestel. De EU werkt intensief samen met de VN bij het oplossen van mondiale problemen, zoals ontwapening, crisisbeheersing, armoedebestrijding, mensenrechtenschendingen en klimaatverandering; en is haar voornaamste financier.

Gebieden van gemeenschappelijk belang

Naast de samenwerking met de VN zijn dit het Europees nabuurschapsbeleid, Midden- en Oost-Europa, en het Europese Middellandse Zeegebied. In haar Nabuurschapsbeleid zet de Unie zich in voor de totstandbrenging van een ruimte van welvaart en goed nabuurschap, met behulp van een Nabuurschaps Investeringsfaciliteit, met associatieovereenkomsten inclusief vrijhandelsgebieden met de partnerlanden Moldavië, Georgië en Oekraïne in het Oostelijk Partnerschap. In de Oost-West betrekkingen in Europa draait het om het CVSE-proces, de Slotakte van Helsinki, de ontwapening en wapenbeheersing in Europa, het voorkomen van een wapenwedloop in de ruimte, het verminderen en beperken van nucleaire wapens, omwenteling in Oost- en Midden-Europa eind 1989, het aanhalen van de betrekkingen, het einde van de deling van Europa, ondersteuning door de EU van de Duitse hereniging, het verdiepen van de relaties met de Oost-Europese landen door associatieovereenkomsten, het bevorderen van vrede en politieke stabiliteit en economisch herstel, steun aan democratische consolidering, eerbiediging van grenzen en rechten van minderheden in het Europees Stabiliteitspact, en toetreding tot de Europese Unie. Met het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) sluit de Unie met de afzonderlijke landen partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten af. Zij neemt beperkende maatregelen tegen Belarus en Oezbekistan wegens schending van mensenrechten. De EU ondersteunt hervormingsmaatregelen en het democratiseringsproces, versterking van de rechtsstaat en overheidsinstellingen, nucleaire veiligheid, integratie in de Europese en mondiale economie, macro-financiële bijstand, regionale en grensoverschrijdende samenwerking in de GOS-landen via het TACIS-programma. De EU levert een bijdrage aan de regeling van het conflict in Georgië. De Russische bezetting van de Krim en de destabilisatie van Oost-Oekraïne leidt tot de instelling van Europese sancties tegen Rusland.
Een intern conflict tussen Kroaten en Serviërs leidt tot een burgeroorlog in Joegoslavië. De EU probeert door bemiddeling de vrede te herstellen. Zij stelt de verantwoordelijken voor het conflict persoonlijk aansprakelijk en zorgt ervoor dat zij uiteindelijk voor het Internationaal oorlogstribunaal voor Joegoslavië worden gebracht. De Unie beschermt de aanvoerroutes van humanitaire hulp, gaat over tot de erkenning van de onafhankelijkheid van Slovenië en Kroatië, voert sancties in tegen Servië en Montenegro, verstrekt humanitaire en technische steun aan de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, plaatst de stad Mostar preventief onder Europees bestuur, erkent het recht van vluchtelingen en ontheemden om terug te keren, geeft steun aan economisch herstel en wederopbouw, en geeft zelfbestuur aan Kosovo. Met het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa bepaalt de Unie, dat eerbiediging van mensenrechten en rechten van minderheden en de terugkeer van ontheemden en vluchtelingen, bepalend zijn voor goede betrekkingen met de EU in de vorm van stabilisatie- en associatieovereenkomsten.
In het Middellandse Zeegebied sluit de Unie associaties met Europese landen die in aanmerking kunnen komen voor toetreding en handels- en samenwerkingsovereenkomsten om toegang tot de Europese markt te verzekeren. De Unie brengt een Europees-Mediterraan Partnerschap tot stand. De vorming van een Europees-Mediterrane ruimte gebaseerd op vrijhandel en partnerschap moet bijdragen aan de vrede, stabiliteit, welvaart en samenwerking in de Middellandse Zeeregio. Door de Arabische lente biedt de EU de landen die streven naar politieke en economische hervormingen een nieuw Europees partnerschap aan. Europa verzet zich tegen de tweedeling van Cyprus en steunt haar territoriale integriteit. Vredesbespreking voor een politieke regeling van de tweedeling vormen een Europese toetredingseis voor het Cypriotische EG-lidmaatschap.

Europese veiligheidsstrategie

Een gemeenschappelijk veiligheids en defensiebeleid vraagt om de vorming van een Europees leger, Eurokorps; en de integratie van de West-Europese Unie als Europese defensiecomponent. Het beleid richt zich op het waarborgen van de stabiliteit en veiligheid op het Europese continent, Europese samenwerking op bewapeningsgebied, ontwikkeling van de Europese defensie-industrie; een Europees beleidskader voor cyberdefensie, Europees Agentschap voor civiele bescherming, Europees netwerk voor bescherming van prominenten, intensivering van beveiliging van paspoorten en visa en de strijd tegen valse documenten, en een grotere verantwoordelijkheid van de EU in de wereldpolitiek. Het Europese Veiligheidsbeleid richt zich op het in stand houden van vrede en stabiliteit, vriendschappelijke betrekkingen met alle landen, bevordering van democratie en rechtshandhaving en eerbiediging van mensenrechten en economische ontwikkeling voor alle naties, Europese rol bij wapenbeheersing en ontwapening, coördinatie van wapenexportbeleid van de EU, rol van de IAEA bij nucleaire non-proliferatie, exportcontrole voor goederen voor tweeërlei gebruik, strafrechtelijke sancties voor handel in voor massavernietigingswapens bestemde materialen, EU-gedragscode voor wapenuitvoer naar derde landen, Europees programma voor de preventie van gewelddadige conflicten, communautair actieprogramma voor bevorderen van wederzijds begrip, voorkoming van de verspreiding van kennis over nucleaire en massavernietigingswapens. Veiligheid en ontwikkeling gaan hand in hand.

Terrorismebestrijding

Naast een actieplan komt de Unie met een terrorismebestrijdingsstrategie, gericht op het voorkomen dat terrorisme mensen aantrekt, het beschermen van Europese burgers en infrastructuur, toezichtregeling op stoffen die voor de productie van explosieven worden gebruikt, bescherming van zachte en harde doelwitten, achtervolgen en opsporen van terroristen over de hele wereld, verplichte melding van stortingen van contant geld boven de €10.000, bevriezing van tegoeden en economische hulpbronnen voor financiering van terrorisme, uitwisseling van informatie over gestolen paspoorten, DNA-databanken, beheersing en beperking van de gevolgen van terroristische aanslagen. De EU hanteert een gemeenschappelijke lijst van terroristische organisaties, gemeenschappelijke evaluatie van terroristische dreiging, antiterreurclausules in overeenkomsten met derde landen. Er is voorzien in een Europese coördinator terrorismebestrijding, gemeenschappelijk onderzoeksteam in Europol, een Europees aanhoudingsbevel, bescherming van de burgerbevolking tegen de gevolgen van terroristische aanslagen en bescherming van de troepen in EU-geleide crisisbeheersingsopraties tegen terreuraanvallen.

Buitenlands beleid

In het Midden-Oosten steunt de Unie een vreedzame tweestaten oplossing van het Israëlisch-Arabisch conflict, de wederopbouw van Libanon, de economie in de bezette gebieden, de democratisering en territoriale integriteit en soevereiniteit van Irak, politieke en economische wederopbouw van Irak. Met Israël, Palestijnse Bevrijdingsorganisatie en Libanon sluit zij mediterrane associatieovereenkomsten, met Irak en Jemen en de GCC samenwerkingsovereenkomsten. Een Israëlisch verzoek om toetreding tot de EG wordt afgewezen. De EU neemt beperkende maatregelen tegen Israël vanwege de invasie in Libanon, tegen Jemen en Syrië door de burgeroorlogen, tegen Iran in de vorm van sancties vanwege gijzeling van Amerikaans ambassadepersoneel en vanwege haar nucleaire programmma.
In Afrika ondersteunt de EG het recht op zelfbeschikking, recht op onafhankelijkheid, veiligheid van voedselvoorziening, herstel van vrede en veiligheid, het democratisch overgangsproces, garanderen van vrije en eerlijke verkiezingen, herstel van de rechtsstaat, nationale verzoening, bescherming van vluchtelingen en ontheemden, conflictregeling en wederopbouw, stabiliteit en economische ontwikkeling, regionale en economische integratie, bestrijding van het ebolavirus en verstrekt zij humanitaire steun. Zij stelt sancties in tegen Zuid-Afrika wegens afkeer van de apartheidspolitiek en om de ontmanteling en vervanging af te dwingen naar een democratische en non-raciale regeringsvorm. De EU gebruikt hulp als hefboom voor politieke en economische hervormingen. De Unie neemt actie tegen illegale handel van diamanten uit conflictgebieden en tegen de piraterij voor de kust van Somalië. De Gemeenschap stelt beperkende maatregelen vast tegen Zimbabwe, Eritrea, Somalië, Sudan, Zuid-Sudan, Centraal-Afrikaanse Republiek, Republiek Guinee, Liberia, Ivoorkust en de Comoren. In partnerschap werken de EU en Afrika samen bij het bevorderen van handel en ontwikkeling, democratie en goed bestuur, rechtstatelijkheid en mensenrechten.
In Azië; sluit de Unie partnerschap- en samenwerkingsovereenkomsten met de afzonderlijke landen; en vrijhandelaovereenkomsten met Zuid-Korea, de Asean en mogelijk ook met Japan. De Gemeenschap ondersteunt het verminderen van de escalatie tussen India en Pakistan, het herstel van een soeverein en onafhanlelijk Cambodja, de opbouw van een onafhankelijk en democratisch Afghanistan, de drugsbestrijding en hervorming van de rechterlijke macht en de veiligheidssector in Afghanistan, Bangladesh bij overstromingen, volksraadpleging onder de Oost-Timorese bevolking, democratiseringsproces in Myanmar en op de Filippijnen en in Oost-Timor, tsunami-en cycloonslachtoffers.
De Gemeenschap sluit partnerschapsovereenkomsten af met de Staten van de Stille Oceaan. Met de afzonderlijk landen van Latijns-Amerika, Mercosur, landen van Centraal-Amerika, landen van het Andespact en met de CARIFORUM-Staten sluit de Unie samenwerkingsovereenkomsten; en met Chili een associatieovereenkomst. De Gemeenschap geeft steun aan het herstel van democratie, respect voor mensenrechten, nationale dialoog, wederopbouw, regionale stabilisatie en integratie. In de relatie met Noord-Amerika is door de EU een procedure van raadpleging en een waarschuwingssysteem voor potentiële handelsconflicten ingesteld voor gebieden van gemeenschappelijk beleid en samenwerking. Er bestaat een Trans-Atlantisch economisch partnerschap tussen de EU en de NAFTA. Met Canada wordt een vrijhandelsverdrag afgesloten. Op de Trans-Atlantische agenda staan de huidige onderhandelingen tussen EU met de VS over de vorming van een vrijhandelszone.

Europese missies

Deze missies zijn gericht op vredeshandhaving, conflictpreventie, stabiliseringsoperaties na afloop van conflicten, versterking van de internationale veiligheid, militaire opleiding, crisisbeheersing en vredesstichting, civiele bescherming, civiel bestuur, civiele politietaken, rechtsstaatoperaties, humanitaire reddingsopdrachten, waarnemingen bij verkiezingen en diplomatieke activiteiten. De Europese lidstaten nemen een soevereine beslissing over de inzet van nationale middelen voor crisisoperaties.


Klik hier
EPS3 (32K) EPS4 (9K) EPS5 (12K) EPS6 (32K) EPS23 (11K) EPS7 (10K) EPS10 (17K) EPS11 (33K) EPS12 (20K) EPS46 (9K) EPS13 (44K) EPS14 (32K) EPS21 (33K) EPS18 (10K) EPS19 (40K) EPS20 (56K) EPS24 (36K) EPS25 (33K) EPS26 (32K) EPS27 (34K) EPS28 (30K) EPS29 (36K) EPS44 (34K) EPS33 (21K) EPS35 (6K) EPS36 (25K) EPS37 (35K) EPS40 (25K) Kop6.gif (16K)