Kop1(40K) Milieu1(4,7M) Milieu3(4,6M)

Producten

Formulieren

Contact

Bestellen

Home


Europees Milieubeleid

Het Europese milieubeleid richt zich op de voorkoming van vervuiling door het opstellen van milieunormen en het instellen van milieuheffingen en op het opruimen van de vervuiling. De beginselen bestaan uit voorzorg, preventief handelen, bestrijden aan de bron en uit het principe dat de vervuiler betaalt. Controle vindt plaats op naleving van bestaande milieuwetgeving, door het Europees Milieuagentschap, een Europees Milieubewakings- en Informatienetwerk, en de Europese Commissie. De aandacht richt zich op milieuaansprakelijkheid, biodiversiteit, ontwikkeling van een strategie voor duurzame ontwikkeling en milieubescherming. Prioritaire doelstellingen worden vastgelegd in Europese milieu actieprogramma's voor bescherming, zorg, preventieve benadering, en geharmoniseerd Europees beleid. Naast Europese milieuwetgeving wordt een milieueffectenrapportage een geïntegreerd bestanddeel in het Europese plannings- en besluitvormingsproces. De lidstaten zorgen voor de financiering en uitvoering van het communautaire milieubeleid.

Preventieve Benadering

Preventie vindt plaats door stimuli van goed milieugedrag, hanteren van voorafgaande vergunningen, demonstratieprojecten voor de ontwikkeling en verspreiding van schone technologie, bewustmakings- en stimuleringsacties, milieuopleiding, scholing en voorlichting, milieuauditsysteem, bevorderen van duurzame productie- en consumptiepatronen, instelling van risico- en schuldaansprakelijkheid voor milieuschade, het toestaan van staatssteun voor milieu-investeringen, invoering communautair milieukeur, ecologisch logo voor milieuvriendelijk beleid, etikettering energieverbruik op huishoudelijke apparaten, en het heffen van extra belastingen op milieuonvriendelijke producten.

Gevaarlijke Stoffen

Bij gevaarlijke stoffen draait het om de indeling op basis van fysisch-chemische ecotoxicologische eigenschappen, EG-nummer, verpakking en sluiting, veiligheidsinformatieblad, technisch dossier, aard van gevaren in gebruik, risicobeoordelingen, veiligheidsaanbevelingen, vergunningen, beperkingen van het op de markt brengen, beperkingen van het gebruik, vervanging door technische innovatie en ontwikkeling van veiligere stoffen, vervoer, en verbodsbepalingen. De registratie en evaluatie en autorisatie van chemische stoffen gebeurt in het REACH systeem. Een onderscheid wordt gemaakt tussen een zwarte lijst van gevaarlijke stoffen en een grijze lijst van schadelijke stoffen. Iedere nieuwe chemische stof moet een milieueffectenrapportage ondergaan. Het voorkomen van zware ongevallen leidt tot het opstellen van rampenplannen, afzonderlijke opslag van chemicaliën, verplichte melding en instelling van een ongevallenregister, veiligheidsvoorlichting, veiligheidstraining en -uitrusting van het personeel, rampenbestrijdingsoefeningen. De Unie stelt basisnormen vast voor ioniserende straling ter bescherming van de gezondheid van de bevolking en van werknemers door maximaal toelaatbare dosis, toezicht en inspectie, indeling van arbeidsplaatsen in zones van stralingsblootstelling, invoering van een alarmeringssysteem en informatieverstrekking aan het publiek bij stralingsgevaar.

Luchtvervuiling

Verontreiniging vindt onder andere plaats door zwavelverbindingen en zwevende deeltjes van zware metalen, stikstofoxiden, koolmonoxide, ozon en fijn stof. De Unie stelt richtwaarden en grenswaarden op voor de luchtkwaliteit in de strijd tegen zure regen en aantasting van de ozonlaag. Zure regen kan worden toegeschreven aan SO2 en NOx-emissies en leidt tot naald- en bladverlies en verkleuring bij bomen. De aantasting van de ozonlaag zorgt voor extra blootstelling aan ultraviolette straling. Het broeikaseffect resulteert in een verbod op CFK's en andere broeikasgassen, beperking van CO2-uitstoot, en handel in broeikasgasemissierechten. Om een markt voor vervuilingsrechten tot stand te brengen gebruikt de EU een Europees register inzake uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen. De Unie ontwikkelt een Europese strategie tegen de opwarming van de aarde, en om Europa minder kwetsbaar te maken tegen de gevolgen van klimaatverandering. De EU bindt zichzelf aan een 40%-vermindering van broeikasgasemissies ten opzichte van 1990 in het jaar 2030. Met de introductie van schone technologie, het creëren van schonere auto's door gebruik van ongelode benzine, de introductie van een katalysator in motoren, en het aanpakken van luchtvervuiling door industriële installaties, probeert de EU de luchtvervuiling tegen te gaan.

Geluidshinder

De EU stelt geluidsgrenzen vast, voor voortgebracht geluid en voor omgevingslawaai, en verstrekt geluidscertificaten. Zij beschermt werknemers tegen geluidshinder en tegen de risico's van blootstelling van lawaai op het werk.

Waterverontreiniging

De Unie gaat de strijd aan met waterverontreiniging door gevaarlijke en schadelijke stoffen, door het opstellen van grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen; het aan banden leggen van lozingen; een register van lozingsplaatsen en van ramingen van bronbelasting; het aanpakken van verontreiniging door schepen, door havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen in de EU, een verbod op het gebruik trobutyltin op schepen, haveninspecties; het verminderen van bepaalde detergenten in was- en reinigingsmiddelen; bestrijding van dumping van afvalstoffen in oppervlaktewateren; het aan banden leggen van lozingen vanuit de titaandioxide-industrie en het verbod op lozing van radioactieve stoffen. Het Europees beleid zet zich in voor de bestrijding van de vervuiling van de kustgebieden in de Middellandse Zee. De Unie pakt de olievervuiling op zee aan door verplichte scheepvaartroutes, een informatiesysteem voor preventie en bestrijding van olievlekken, strengere veiligheidsmaatregelen voor tankers, een verbod op enkelwandige tankers, en controle door radarvliegtuigen.

Waterbeheer

De EU stelt kwaliteitsnormen vast voor water, oppervlaktewater bestemd voor de productie van drinkwater, zwemwater, zoetwater, en schelpdierwater. Het waterbeheer richt zich op opvang en behandeling van stedelijk en industrieel afvalwater, behandeling van voor de kust geloosd afvalwater, bescherming van het grondwater, indeling van oppervlaktewater in drie kwaliteitsgroepen, aanwijzing van kwetsbare watergebieden, bescherming van stroomgebieden van Europese rivieren, beschikbaarheid van watervoorraden en beoordeling en beheer van overstromingsrisico's.

Bodemverontreiniging

Het Europese bodembeleid richt zich op de bestrijding van woestijnvorming, erosie en ontbossing. Naast een Europees Handvest voor de bodem ontwikkelt de EU een actieprogramma ter bestrijding van bosbranden. De Unie bepaalt de voorwaarden voor het gebruik van zuiveringsslib afkomstig van zuiveringsinstallaties, de stikstofbelasting van de bodem, de grenswaarden voor de concentratie van zware metalen in de bodem, en de locaties en risico's op bodemverontreiniging.

Flora- en Faunabeheer

Het Europees flora en fauna beleid draait om de bescherming van vogels en hun woongebieden, het behoud van wilde dieren en planten en hun natuurlijke leefmilieu, en het bevorderen van biologische diversiteit. Met behulp van het Natura 2000 programma wordt een Europees ecologisch netwerk tot stand gebracht. De Unie zet zich in voor de instandhouding van de levende rijkdommen in de Oostzee, de Belten, de Middellandse Zee; van koudwaterkoraalriffen in de Atlantische Oceaan; van mariene ecosysteem in volle zee tegen bodemvistuig. Zij reglementeert de handel in bedreigde dier- en plantensoorten en hun specimens door middel van vergunningen en verboden. Een invoervergunning is vereist voor de invoer van duurzaam geproduceerd tropisch hout en voor producten van walvisachtigen. Een importverbod geldt voor huiden en afgeleide producten van (jonge) zeehonden, katten en honden. Europese wetgeving wordt vastgesteld voor dierproeven, bescherming van dierenwelzijn, vervoer van dieren, gebruik van genetisch gemodificeerde organismen. De Unie onderschrijft de Internationale Conventie voor de bescherming van vogels en de Concentie inzake het behoud van natte gebieden.

Afvalbeheer

Afvalpreventie, recycling en veilige verwerking staan centraal in het Europese afvalbeheer. Afval als bron van grondstoffen en energie. Bij de verwijdering draait de keuze om afvalverbranding, storten of recycling. Voor de verwijdering van afgewerkte olie, asbest, autowrakken, batterijen en accu's heeft de Unie speciale reglingen getroffen. Toezicht en controle op bedrijven bij de verwijdering en verwerking van afvalstoffen, en op invoer en uitvoer van afvalstoffen. De EU bepaalt het veilig beheer, de behandeling, opslag en overbrenging van radioactieve afvalstoffen en bestraalde splijtstof.

Internationaal Milieubeleid

Het grensoverschrijdende karakter van milieuvervuiling leidt tot milieuprogramma's van de Verenigde Naties en tot integratie van milieuoverwegingen in de externe betrekkingen van de EU. Agenda 21 richt zich op het stimuleren van globale duurzame ontwikkeling, door stapsgewijze aanpak in de bestrijding van klimaatverandering, het ombuigen van trends van biodiversiteitsverlies en aantasting van ecosystemen, wereldwijde transitie naar een groene economie, en het stimuleren van een koolstofarme en hulpbronnenefficiënte groei. Het internationale beleid tegen luchtvervuiling krijgt gestalte in het Klimaatverdrag en de protocollen van Kyoto en van Montreal. Het richt zich op een wereldwijde bindende beperking van emissies van broeikasgassen. Voor gevaarlijke stoffen komen het Verdrag van Stockhol, inzake persistente organische verontreinigende stoffen, het Verdrag van Bazel, inzake beheersing van grensoverschrijdende overbrenging en verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen, en verdragen voor vervoer en handel van gevaarlijke afvalstoffen tot stand. Tegen internationale watervervuiling worden verdragen afgesloten inzake het voorkomen van olieverontreiniging van de zee, optreden bij ongevallen die olieverontreiniging kunnen veroorzaken, wettelijke aansprakelijkheid voor milieuschade door bunkerolie, aansprakelijkheid voor milieuschade bij vervoer van gevaarlijke en schadelijke stoffen, voorkoming van door de mens veroorzaakte verontreiniging in het mariene milieu, het recht van de zee, bescherming en gebruik van grensoverschrijdende waterlopen en internationale meren. De internationale flora en fauna verdragen richten zich op de bescherming van de gemeenschappelijke natuurlijke rijkdommen van Antartica in het Zuidpool-verdrag en van de Atlantische wateren, het verbod van milieuveranderingstechnieken, het behoud van trekkende wilde diersoorten en van wilde dieren en planten inclusief hun natuurlijke leefmilieu, en de internationale handel in bedreigde dier- en plantensoorten.


Klik hier
Milieu4(5,3M) Milieu5(10K) Milieu6(41K) Milieu7(32K) Milieu2(9K) Milieu11(19K) Milieu12(14K) Milieu14(19K) Milieu15(33K) Milieu16(13K) Milieu19(42K) Milieu20(8K) Milieu22(11K) Milieu23(5,4M) Milieu24(8,4M) Milieu17(32K) Milieu9(8K) Milieu32(47K) Milieu33(66K) Milieu8(9K) Milieu13(9K) Milieu27(36K) Milieu28(16K) Kop6.gif (16K)