Kop1(40K) handel1 (18K) handel2 (12K)

Producten

Formulieren

Contact

Bestellen

Home


Het Europese handelsbeleid

In de Europese verdragen krijgt de Europese Unie de exclusieve bevoegdheid voor de handelspolitiek. Met de instelling van de douane-inie komt ook een gemeenschappelijk buitentarief voor de gehele Unie tot stand. Voortaan heeft de Europese Gemeenschap een gezamenlijk douanegebied met een gemeenschappelijke handelspolitiek. De Gemeenschap wordt verantwoordelijk voor de douanesamenwerking tussen de lidstaten en voor het coördineren van de handelsbetrekkingen met derde landen. Er wordt een communautair douanewetboek opgesteld, waarin de goederen zijn ingedeeld. Er bestaan gemeenschappelijke uitvoer- en invoerregelingen. Douaneformaliteiten worden geharmoniseerd door de bepaling en aangifte van de douanewaarde en de controle op het gebruik en/of bestemming van de goederen. Geleidelijk aan wordt de samenwerking steeds verder geïntegreerd in de richting van een Economisch Unie.

Handelsinstrumenten

In de Europese handelsgemeenschap geldt een algemeen preferentieel stelsel. Hierin zijn de preferentiële handelsregelingen van de Unie vastgelegd, de status van meest begunstigde natie, evenals de bepalingen omtrent de oorsprongsregels. Er zijn handelsnormen opgesteld. Er bestaat ruimte voor afwijkende handelsmaatregelen en voor het vaststellen van een overeenkomst inzake gegarandeerde prijzen. In de visserijovereenkomsten zijn afspraken gemaakt over de vaststelling van vangstmogelijkheden en de bijbehorende financiële compensatie. Er wordt financiële en technische bijstand verleend via het PHARE-programma aan Oost-Europese landen, via het TACIS-programma aan het Gemenebest van Onafhankelijke Staten, en voor handelsgerelateerde bijstand aan de ontwikkelingslanden. Er bestaat een financieel vangnet door een monetair stabilisatiefonds. Handelsbescherming wordt mogelijk gemaakt door het vaststellen van tariefcontingenten, tariefplafonds, het stopzetten van afboeken op tariefplafonds, het instellen van invoerrechten, wederinstelling van douanerechten, aanvullende inverrechten en het invoeren van minimumprijzen. Daarnaast bestaan er mogelijkheden tot de instelling van een compenserend recht of het opleggen van een heffing door anti-dumpingmaatregelen in de vorm van een voorlopig of definitief anti-dumpingrecht. Naar aanleiding van een onderzoek kan besloten worden tot de beëindiging van een antidumpingprocedure. Handelsstimulering is mogelijk door vergroting van de markttoegang via tarieven en contingenten, tijdelijke schorsing van autonome rechten, schorsing van douanerechten, terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten, douanevrijstellingen, tijdelijke verlaging van autonome rechten, vrijwaringsmaatregelen, verlaging van variabele elementen, waarborg en financiering van export, en door een gemeenschappelijke kredietverzekeringspolis. Controle wordt mogelijk door het invoeren van communautair toezicht op de invoer, invoering van een dubbele controle op uitvoer naar de Gemeenschap om dumping te voorkomen, communautair toezicht vooraf en achteraf in onderlinge handel, de afgifte van invoer- en uitvoercertificaten en door onderzoek naar het opwerpen van tariefdrempels.

Handelsbeleid

Het Europese handelsbeleid stimuleert de intracommunautaire handel en zij komt op voor Europese belangen. Er is sprake van een gedifferentieerde behandeling, tussen armere landen en landen met een concurrerende industrie, en tussen gevoelige en niet-gevoelige producten. In haar economische en politieke betrekkingen streeft de EU naar vrije handel en openheid, en naar vrijere toegang tot de Europese markt en toegang tot buitenlandse markten in een geest van wederkerigheid en wederzijds voordeel. Mensenrechtenschendingen leiden tot het opschorten van de ontwikkelingssamenwerking, van de bestaande Europese handels- en samenwerkingsakkoorden, tot het instellen van beperkende maatregelen, en het opleggen van sancties. In het Europese ontwikkelingsbeleid maakt de Europese Unie zich hard voor het terugdringen en uitbannen van armoede, het gebruik van hulp als hefbom voor hervormingen, integratie van genderproblematiek in ontwikkelingssamenwerking, het aan de orde stellen van de militaire uitgaven, integratie van het milieuaspect in de ontwikkelingssamenwerking, en wordt de omvang van de hulp gekoppeld aan het democratisch gehalte van het beleid. De Unie zet zich in voor de levering van spoedhulp, van landbouwproducten als voedselhulp voor de meest kwetsbare bevolkingsgroepen en voor de bijstand aan vluchtelingen. Het Europese burenbeleid richt zich op de totstandbrenging van een Europese Economische Ruimte, op de toepassing van het Schengen-acquis en de justitiële samenwerking in het Europese handelsbeleid. In de Middellandse Zeeregio ondersteunt de Unie de economische liberalisering en de versterking van stabiliteit door de toekenning van macro-financiële bijstand. In Oost-Europa verstrekt de EU betalingsbalanssteun in de vorm van leningen. Zij zet zich in voor het creëren van vrij handelsverkeer. In de handelsrelatie met de GOS-landen stelt de Gemeenschap autonome overgangsmaatregelen in, gericht op liberalisering van het handelsverkeer en geeft zij een kredietgarantie voor EG-export en voor verliezen van EIB-leningen op investeringsprojecten. Zij verstrekt subsidies en leningen voor sociale en economische hervormingen, voor het versterken van de particuliere sector, democratische procedures en lokale instituties. De EU betaalt een financiële bijdrage aan het Fonds Inkapseling Tsjernobyl en zorgt voor marktbescherming uit gezondheidsoverwegingen. In de handelsrelatie met de VS stelt de Europese Gemeenschap wederkerigheid in het handelsbeleid centraal om te komen tot open en evenwichtige handelsbetrekkigen. Daarnaast onderhouden zij een halfjaarlijks overlegkader voor onderlinge conflictbeheersing.

Handelspolitiek

De Europese Gemeenschap is bevoegd voor het sluiten van internationale handelsovereenkomsten. Regulering van de internationale handel vindt plaats door de geschillenbeslechtingsprocedure van de WHO. In de multilaterale handelsbesprekingen gebruikt de Europese Gemeenschap haar handelsmacht voor het doorvoeren van tariefverlagingen, openstelling van markten, internationale douanesamenwerking, harmonisatie van douaneprocedures, harmonisatie van goederencontroles aan de grenzen, handelspolitieke beschermingsmaatregelen, bescherming van intellectuele eigendomsrechten en bestrijding van namaak en piraterij. Door handelsovereenkomsten en handelsakkoorden geeft de Unie de economische samenwerking gestalte. Globale handelsovereenkomsten sluit zij af binnen het hader van de GATT. Zij ondersteunt regionale integratie door de totstandbrenging van regionale handelsovereenkomsten. Voor de ontwikkelingslanden zet de Gemeenschap zich in door de vrijmaking van de invoer uit de ACS-landen, de afschaffing van wederkerigheid in tariefpreferenties, het stabiliseren van hun exportopbrengsten met het Stabexfonds en Sysmin. Zij bevordert de ontwikkeling van zelfvoorzienende landbouw, veiligstelling van de voedselvoorziening, sectorale hulpverlening, liquidatie van de schuldenlast, ontwikkelingsfinanciering, vastlegging van prioriteiten in nationale programma's, afstemmen van steun op nationaal en regionaal beleid, en een strategie inzake hulp voor handel. In haar handelsbeleid ten opzichte van de Middellandse Zeelanden hanteert zij aanvankelijk een ad hoc benadering. Deze wordt omgezet in een samenhangend en systematisch EU handelsbeleid met samenwerkingsovereenkomsten voor onbeperkte duur. Zij stelt een handelsembargo in ten aanzien van Libië wegens de ondersteuning van terroristische activiteiten. De politieke omwenteling door de Arabische Lente zorgt voor aanpassing van de gemeenschapsovereenkomsten in deze regio. De burgeroorlog in Syrië leidt tot de schorsing van de bestaande samenwerkingsovereenkomst, de instelling van een olieboycot, en het opleggen van sancties. In Oost-Europa volgt de EG in haar handelspolitiek een paralelle benadering met de individuele landen en met de Comecon. Pas na de normalisering van de onderlinge handelscontacten, na de erkenning van de Europese Gemeenschap als officiële handelspartner, sluit zij met deze landen afzonderlijke handels- en samenwerkingsovereenkomsten af, die uitmonden in Europa-akkoorden, zijnde associatieovereenkomsten. De burgeroorlog in Joegoslavië leidt tot het opzeggen van de onderlinge handelsakkoorden en de instelling van een handelsverbod met Servië en Montenegro. De mensenrechtensituatie in Belarus en in Oezbekistan zorgen voor de instelling van beperkende handelsmaatregelen. De destabilisatie van de Oekraïne resulteert in het opleggen van beperkende maatregelen tegen Rusland. Met de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie brengt de Unie een Europese economische zone tot stand, waarin kwantitatieve uitvoerbelemmeringen zijn afgeschaft. Met een gezamenlijk transitstelsel en het hanteren van een Enig Document in het onderlinge handelsverkeer. In de relatie met de VS, die het Europese eenwordingsproces altijd sterk ondersteund heeft, neemt de EU een gesloten handelspositie in, gericht op verdere intensivering van de onderlinge contacten, het oplossen van geschillen bilateraal of multilateraal in de GATT en het vroegtijdig opsporen van potentiële handelsconflicten. De extraterritoriale toepassing van Amerikaanse wetgeving wordt door de Unie verboden. De VS en de EU blijven elkaars partners en concurrenten. De aandacht gaat uit naar een verdere verdieping van de onderlinge relatie door het tot stand brengen van een transatlantisch handels- en investeringspartnerschap. Met de verkiezing van President Trump lijkt deze ontwikkeling vertraging op te lopen.

Handelspraktijk

De aantrekkingskracht van de Europese Economische Gemeenschap leidt tot het afsluiten van associatieovereenkomsten met de landen en gebieden overzee, de individuele staten Griekenland, Turkije, Malta, Cyprus, Libanon, Jordanië, Israël, Egypte, Chili, Moldavië, Georgië, Armenië. Regionale associatieovereenkomsten komen tot stand met de Euro-Mediterrane regio, Midden-Amerika en Oost-Europa. De Unie sluit stabilisatie- en associatieovereenkomsten af met de landen in Zuidoost-Europa uit het voormalige Joegoslavië en van de Balkan. De EU gaat partnerschapsovereenkomsten aan voor onderlinge samenwerking met ontwikkelingslanden in de ACP-staten met de overeenkomst van Cotonou en bij de houtinvoer; met Latijns-Amerika; met het Caribisch gebied met de CAIFORUM-staten; met de Middellandse Zeelanden in hernieuwde overeenkomsten voor hervormingslanden; met Oost-Europa o.a. met Moldavië, de Oekraïne, Rusland, Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Turkmenistan, Oezbekistan, Kazachstan, Tadzjikistan, Kirgizië en Mongolië; met landen in Azië o.a. met Zuid Korea; met de Zuidafrikaanse Staten; met de Verenigde Staten; met Australië en Nieuw-Zeeland; en bij bilaterale visserijovereenkomsten. Vrijhandelsovereenkomsten komen tot stand met de EVA-landen in het EER Vrijhandelsverdrag; in het Middellandse Zeegebied met de Europese Mediterrane Vrijhandelsruimte; met de Baltische Staten; in Latijns-Amerika met Colombia en Peru, en met de landen van de MERCOSUR; in Azië met India, Zuid-Korea, Japan, Singapore en de landen van de ASEAN; in Oost-Europa met de Oekraïne, Georgië en Moldavië; en met Canada. Kaderovereenkomsten inzake commerciële en economische samenwerking kenmerkt de handelsrelatie van de EU met China, Taiwan, de SAARC-landen en de Golfstaten. Met Turkije en met San Marino sluit de EU een douane-unie.


Klik hier
Handel27 (15K) Handel4 (25K) Handel5 (9K) Handel26 (19K) Handel8 (40K) Handel15 (21K) Handel7 (80K) Handel16 (10K) Handel25 (23K) Handel12 (64K) Handel13 (6K) Handel14 (29K) Handel30 (17K) Handel17 (22K) Handel18 (22K) Handel19b (20K) Handel29 (35K) Handel19 (36K) Handel32 (15K) Handel31 (21K) Handel20 (9K) Handel22 (10K) Kop6.gif (16K)